Een oud-werknemer treedt in strijd met het concurrentiebeding in dienst bij een directe concurrent. De oud-werkgever ontdekt dit pas jaren later en vordert de boete.

Een oud-werknemer handelt in strijd met het concurrentiebeding door bij de directe concurrent in dienst te treden. De oud-werkgever komt hier pas na enkele jaren achter en vordert de direct opeisbare boete.

De stelling: De werknemer kan zich op het standpunt stellen dat de werkgever niet heeft voldaan aan de klachtplicht.

De basisregel

De klachtplicht houdt in dat een schuldeiser binnen een bekwame tijd nadat het gebrek in de prestatie is ontdekt of ontdekt had moeten zijn, bij de schuldenaar moet protesteren. Dit geldt ook bij verbintenissen in het arbeidsrecht.

Er is pas sprake van een klachtplicht wanneer er sprake is van een gebrekkige prestatie, niet wanneer er in geheel niet wordt gepresteerd. Is er sprake van een gebrekkige prestatie, dan brengt de klachtplicht met zich mee schuldeiser binnen een bekwame tijd dient te klagen bij de schuldenaar gerekend vanaf het moment dat de schuldeiser bekend werd met het gebrekkige presteren of daarmee bekend had moeten zijn. Doet de schuldeiser dit niet of te laat, dan kan de schuldeiser mogelijk geen aanspraak meer maken op nakoming.

De stelling

Een concurrentiebeding is een verbintenis om een in het beding nader omschreven handelen na te laten. Bij een schending van een dergelijk beding, dat betekent dus in strijd handelen met het concurrentiebeding door bij de directe concurrent te gaan werken.

Conclusie

De stelling is onjuist. De klachtplicht is niet van toepassing omdat er sprake is van niet presteren door de werknemer. Er gold bij de oud-werkgever dus geen verplichting om ‘tijdig’ binnen en ‘bekwame tijd’ te klagen bij de werknemer. De tijd die de oud-werkgever heeft laten verstrijken tussen de ontdekking van de overtreding en het aanspreken van de werknemer kan onder omstandigheden wel grond opleveren voor matiging van verbeurde boetes of zelfs het aannemen van rechtsverwerking.